Dit weekend nog eens een Blues Peerke gedaan! Fijn amusement voor een vent! De tijd dat dit een steunkousen- en breukbanden festival was lijkt voorgoed voorbij. Niet dat het geriatrisch gehalte van dit feestje nu geheel nihil is maar toch… veel jong volk tussen de oudere jongeren. 

Met de Gay Pride in Bruxelles en het boenke-boenke laptopfeestje Extrema in Houthalen was het vrij ademen voor de cis-gender in Peer.  Geen gebrek aan bierbuiken en baarden maar toch ook een hoop jong grut daartussen. Kleuters onder de zestien, gratis toegang tot de festivalweide! Kwestie om de jeugd wat op te voeden in muzikale smaak. 

Van goeie smaak gesproken: De vrouwen hebben het festival van 2024 gered! Bywater Call, Kitty Liv, Trixie Whitley en Nikki Hill! Allemaal madammen die stevig van jetje kunnen geven…  Fisher-Z zette de set in met een blueske, het was tenslotte een bluesfestival en kreeg daarna de tent op stelten met een resem oude hits. 

Voor de rest van het programma was ik te vinden in de cigar shop! Mijn noise cancelling gehoorbescherming heb ik alleen moeten gebruiken bij de popgroepjes Admiraal Freebee en Black Box Revelation, … maar het kon erger want stel je voor dat ze Sellah Sue geprogrammeerd hadden!   

Van Sellah Sue gesproken: d’r was ook behoorlijk wat modder dit jaar. Niet dat een regenworm zoals ik bang is voor wat modder maar toch een tip voor de organisatoren van volgende edities: In plaats van strobalen te plaatsen waarop/waarin de kindjes laten spelen, kunnen julle dat stro ook gebruiken om de modder te bedekken! Dit jaar heb ik weer een aantal koters in de modder moeten gooien om met droge voeten aan de drankstand te geraken. Idem dito voor de parkeerweide! Gelukkig was wegraken geen probleem voor Bibi. Met de Mighty Jeep vlotjes door de kleibrij, … een welgemeende “sorry” aan de vertrekkers die na mij kwamen. Après Moi Le Déluge…   Tot volgend jaar!