Blues Peer 2024

Dit weekend nog eens een Blues Peerke gedaan! Fijn amusement voor een vent! De tijd dat dit een steunkousen- en breukbanden festival was lijkt voorgoed voorbij. Niet dat het geriatrisch gehalte van dit feestje nu geheel nihil is maar toch… veel jong volk tussen de oudere jongeren. 

Met de Gay Pride in Bruxelles en het boenke-boenke laptopfeestje Extrema in Houthalen was het vrij ademen voor de cis-gender in Peer.  Geen gebrek aan bierbuiken en baarden maar toch ook een hoop jong grut daartussen. Kleuters onder de zestien, gratis toegang tot de festivalweide! Kwestie om de jeugd wat op te voeden in muzikale smaak. 

Van goeie smaak gesproken: De vrouwen hebben het festival van 2024 gered! Bywater Call, Kitty Liv, Trixie Whitley en Nikki Hill! Allemaal madammen die stevig van jetje kunnen geven…  Fisher-Z zette de set in met een blueske, het was tenslotte een bluesfestival en kreeg daarna de tent op stelten met een resem oude hits. 

Blues Peer 2024 – Bywater Call

Voor de rest van het programma was ik te vinden in de cigar shop! Mijn noise cancelling gehoorbescherming heb ik alleen moeten gebruiken bij de popgroepjes Admiraal Freebee en Black Box Revelation, … maar het kon erger want stel je voor dat ze Sellah Sue geprogrammeerd hadden!   

Blues Peer 2024

Van Sellah Sue gesproken: d’r was ook behoorlijk wat modder dit jaar. Niet dat een regenworm zoals ik bang is voor wat modder maar toch een tip voor de organisatoren van volgende edities: In plaats van strobalen te plaatsen waarop/waarin de kindjes laten spelen, kunnen julle dat stro ook gebruiken om de modder te bedekken! Dit jaar heb ik weer een aantal koters in de modder moeten gooien om met droge voeten aan de drankstand te geraken. Idem dito voor de parkeerweide! Gelukkig was wegraken geen probleem voor Bibi. Met de Mighty Jeep vlotjes door de kleibrij, … een welgemeende “sorry” aan de vertrekkers die na mij kwamen. Après Moi Le Déluge…   Tot volgend jaar!

Zotlap!

Kijk, berichten zoals dit schrijfsel uit “De Morgen” doen mijn tenen krullen. Doe geen moeite om erop te klikken want het artikel zit achter een ‘pay wall’.    

Nu schijnt het tenenkrullen een veel voorkomende kwaal te zijn bij witte heteromannen die al jaren getrouwd zijn met dezelfde vrouw en die bovendien ook nog eens werken.

In een opiniestuk schrijft de jonge journalist een open brief aan zijn vader en bij uitbreiding aan een hele generatie mannen tussen de leeftijd van 55 en 75 dat hij/zij te veel alcohol drink(t)(en). Alleen al bij het lezen van de titel heb ik er genoeg van. Ik ben het beu dat snotneuzen zoals Michiel Martin schrijven wat mijn generatie moet doen of laten. Het past mooi in de themamaand Tournée Minérale, een uitvinding van de mainstream mediabedrijven. Dat de schrijvelaar op deze kar springt hoort gewoon bij zijn functiebeschrijving. En straks zal er weer een groep verketterd worden omdat ze in mei het gras maaien. Maai-niet-mei is een hersenspinsel van Knack Magazine dat ons wil laten geloven dat grassprietjes ook gevoelens hebben. Hoe zotter hoe beter!  Bij de VRT loopt deze maand een campagne om de “zelfliefde” te promoten inclusief spotjes en programma’s op radio en TV.  Maar opgelet, geen zelfbevlekking in november want dan is het No-Nut-November, net de periode dat we allemaal een pornosnor moeten laten groeien voor ‘Bro-vember’ en onze prostaat moeten laten onderzoeken. En in januari wordt er aan je gevraagd om een maand eens geen mening te hebben… 

Het is te zot voor woorden met welke onzin de bladspiegels en de ether tegenwoordig bevuild worden. Eet insecten voor het milieu en pis onder de douche om water te sparen. Er wordt ons haarfijn uit de doeken gedaan hoe we stress kunnen vermijden bij het kiezen van het juiste toilethokje en hoe we onze schrijf- en spreektaal moeten aanpassen om geen enkel genus te schofferen, …. 

Tournée Minérale is een deugballon die ons moet sensibiliseren over de gevaren van alcohol, denk ik dan… maar de manier waarop schrijvelaars zoals Martin een bevolkingsgroep met het vingertje wijzen kan ik niet accepteren. Een aantal jaren geleden hebben de vrouwen van het VAD de lat voor problematisch alcoholgebruik al op 10 consumpties per week gelegd. Onder het mom van gendergelijkheid hebben ze in één ruk de tolerantiegrens en de biologische verschillen tussen mannen en vrouwen weggevaagd. Wie vandaag een tafelbiertje bij een maaltijd nuttigt heeft dus een probleem.  

Kijk, we zijn nog maar een paar decennia onder het juk van de clerus vandaan en er wordt al meer met het vermanende vingertje aangewezen dan dat de pastoor dat ooit deed. Van een journalist verwacht ik een kwaliteitsstuk en geen persoonlijk gejeremieer waarin hij zijn eigen vlees en bloed publiekelijk door de mangel haalt en een ganse generatie culpabiliseert.

Waar is de tijd dat een journalist nog nieuws bracht? Ik verwacht van de vierde macht kritische zin en feitenonderzoek. Zij hebben de belangrijke rol om als niet verkozen vertegenwoordigers van het volk de verkozen vertegenwoordigers een spiegel voor te houden. Bijna de helft van de Morgen lezers is 55+ en te zat om los te lopen. Aan het deug-pronken van Martin hebben ze geen boodschap. Ze willen dat er nieuws gebracht wordt en geen afleiding van de echte problemen of situaties die uw en onze aandacht verdienen.  

Overmorgen is het 14 februari, Valentijn. Terwijl deze journalist de zelfliefde bedrijft met een glas water op zijn nachtkastje zal ik met mijn sjoeke een glas champagne drinken, … wat zeg ik nu? Een ganse fles champagne begot…!  

De warmste week in de slimste stad: glimlach, u komt in beeld

Johan Sanctorum slaat de nagel op de kop!
Big Brother sluipt steeds dichterbij. De overheid krijgt steeds meer controle over het staan en gaan van haar burgers. Hoeveel betaalde u al teveel aan Proximus? (of een andere provider?)

Johan Sanctorum's avatarActa Sanctorum

Over ontluikende ‘smart cities’, de gelijkenis tussen Peking en Kortrijk, en de keerzijde van het begrip ‘verbondenheid’  

warmsteweekDe Warmste Week, het jaarlijkse goede-doelen-spektakel van de openbare omroep, nadert zijn climax. Epicentrum van het gebeuren is dit keer de stad Kortrijk. Honderd drumstellen trokken het gebeuren op gang voor wie hardhorig mocht zijn. Drie dj’s van Studio Brussel zorgen op de Grote Markt voor non-stopradio tot kerstavond, honderden Vlamingen begeesteren duizenden volksgenoten met warme verhalen, en dat op een moment dat we naar de warmste Kerstmis sinds een eeuw gaan. Is dit soort hitteverwekkende evenementen dan nog wel verantwoord? Ja, want het is reclame voor Studio Brussel, de talrijke BV’s die er elkaar voor de voeten lopen, en het geeft uiting aan verbondenheid die we rond de Kersttijd obligaat moeten voelen, ook al wordt het woord Kerst overal geschrapt wegens te gevoelig voor de islamitische medemens.

Teveel WC-papier

QuickieOver verbondenheid…

View original post 1.313 woorden meer