No Sound of Silence!

Is het jullie ook opgevallen hoeveel negatieve tijdingen er op Sociale Media voorbijflitsen? 

Zijn de Facebook algoritmen in een pot azijn gevallen?  Of heeft de Corona sjanker een nieuwe fase bereikt en onze mentale toestand aangetast? 

In het pre-corona tijdperk zou ik rond deze tijd van het jaar verblijd worden met honderden vakantiefoto’s van FB-vrienden: lillende billen en witte tenen vanuit een strandstoelperspectief. Selfies van cocktail slurpende zwembadtoeristen of foto’s van exotische fruitcocktails, net voordat ze er een kwak slagroom op pleuren. 

Geen van dit alles verschijnt nog op mijn tijdlijn. Wel veel berichten over Marokkanen op ’t strand, code rood, gejeremieer over ’t warme weer (vorige eeuw noemden we dit nog een “hete zomer”) en eindeloos gezeur over mondkapjes. 

Sinds gisteren komt daar de “sound-of-silence” rage nog eens bovenop, nu krijg ik dat verdomde muziekje niet meer uit mijn kop.  Een aantal FB-vrienden heeft mij zelfs een reprimande gegeven omdat ik mijn profielfoto nog niet heb aangepast met een sound-of-silence kruis. Volgens hun behoor ik toch ook “min-of-meer” tot de cultuursector!  Wel beste vrienden, ik doe daar niet aan mee! En hier komt het goede nieuws: de kunstensector is creatief en goed bezig. Wie mij niet wil geloven die moet maar eens gaan kijken op de website van 30CC (Schouwburg Leuven). Dagelijks zijn er prachtige voorstellingen; anderhalvemetersessies en concerten.  Het vandaag zo broodnodige “zinnen-verzetten” is beschikbaar en ook nog eens goed en veilig georganiseerd. De organisatoren in Leuven bewijzen dat het kan, geen kunstminnaar moet op zijn honger blijven zitten. Cultuur is meer dan massa-events en drankbonnetjes. Misschien een “uitgelezen” moment om de “kleinere” evenementen te ontdekken. 

Ik zal niet ontkennen dat de event-sector problematische tijden kent. De organisatoren en toeleveranciers van concerten zien veel zwarte sneeuw deze zomer. En zij zijn niet alleen, Price Waterhouse en E&Y zetten ook mensen aan de deur omdat er geen werk (winst) meer is.  Ik ga geen Simon & Garfunkel titel gebruiken om sympathie te betuigen met multinationals zoals Live Nation of Tomorrowland. We zullen het even moeten doen zonder de grote fuiven en festivals. Aan de vrienden cultuuruitdragers kan ik alleen maar zeggen: Be creative! It ’s your job!

Stay positive!

Van mijn leven niet! Nooit!

Het is zover! Een theemuts van Groen heeft een resolutie ingediend die de invoering van een social tracking app in de strijd tegen het Covid-19 virus moet mogelijk maken. Bluetooth technologie moet de maximale bescherming van de privacy garanderen. SP.A, Open-VLD, CD&V en PS ondersteunen het voorstel.  Ondertussen zijn al een dozijn onderzoeksinstellingen hun subsidies aan het verkwanselen aan de ontwikkeling van een app die al in veelvuldige vormen bestaat.  De technologie stelt de gebruiker in staat om te meten hoe dicht hij/zij/X bij een besmet persoon is geweest, een soort Tinder voor corona-lijders. Bluetooth maakt geen gebruik van lokalisatiegegevens maar ieder redelijk mens weet dat dit maar een eerste stap is in het proces naar algehele controle. Als je hoort dat de gegevens worden opgeslagen in een “gedecentraliseerde” server dan vraag ik me meteen af: Welke gegevens? 

Dat dit voorstel komt van de theedrinkers en sandalendragers blaast mij van mijn sokken. De politieke actuatoren van de ontvoogding des volks komen nu met voorstellen om het proletariaat te controleren.  China, Singapore en Zuid-Korea dienen als voorbeeld. Voor de Westerse digi-dronken kudde is China het land van Alibaba(.com). Dat China een dictatoriale staat is waar de mensenrechten evenveel waarde hebben als een vodje gebruikt wc-papier zijn ze al heel lang vergeten. Angst doet zotte dingen met een mens.

De digitale versie van de melaatsenratel is volgens mij een maat voor niets. Het zou niet verplicht zijn om de app te installeren. Volgens onderzoek is 51% van de Vlaamse bevolking voorstander van zo’n app. Dat wil zeggen dat bijna de helft van de bevolking geen voorstander is. Het is lang geleden dat er nog zo’n ingrijpende politieke beslissing is gevallen met amper 51% draagvlak. Reden te meer om argwaan te koesteren.  Het onderzoek werd gevoerd door de Universiteit Antwerpen. Waarschijnlijk zijn ze met hun bevraging niet tot op de parking geraakt, misschien niet eens buiten de campus? 

Ik hoor u al zeggen: “Waar maak je je druk om? De app is niet eens verplicht!”. Dat klopt! En daarom is het een maat voor niets. Een hoop moeite voor nada. Het enige dat de invoering zal opleveren is de gewenning aan een controle app. Absoluut te vermijden dus. Nooit van mijn leven zal ik zo’n stukje software installeren. Je kan net zo goed voorstellen dat besmette personen een oranje petje met een zwaailicht moeten dragen, een gemoderniseerde Jodenster. Ik doe er niet aan mee. Nooit!  

Toch is er hoop! Vooraleer de maatregel is goedgekeurd zal het virus al lang gemuteerd zijn.  Zoals altijd krijgen we eerst nog een potje bakkeleien over de politieke bevoegdheid.  Social tracking is regionale materie. Om een pandemie te bestrijden heb je eenheid nodig en die is er niet. Europa stelt zwaar teleur en terwijl nationale en regionale overheden hun eigen kwakzalver maatregelen nemen gedijt het virus rustig voort. Een wereldwijde lock-down van de smartphone kan misschien helpen? Het zou ons in ieder geval vrijwaren van heel veel virussen…

Ajuis!

I’m watching you!