Boven Gent rijst…?

Ja, wat rijst er boven Gent? Joost mag het weten maat het is niet veel goeds!

Uit stomme verbazing viel de broek van mijn blanke, middelleeftijd, cis-gender kont. De Stad Gent, of beter gezegd; de Schepen van Werk heeft een plan klaar om eens flink positief te discrimineren.  Tegen 2025 moet 30 procent van het stadspersoneel bestaan uit mensen van buitenlandse origine, personen met een arbeidsbeperking en leden van de LBTQIA+-gemeenschap. Het stadsbestuur wil af van het binaire man-vrouw denken en alle “genderexpressies” een plek geven op de Gentse werkvloer.  Een HR-diversiteitsteam bestaande uit leden van de gemeenschappen zullen de aanwervingsprocedures tegen het licht houden en de externe selectiekantoren eens goed op de rooster leggen.  Niks mis mee hoor ik mijn vrienden zeggen? Wel integendeel, alles mis mee!

De trendy buzz-words “diversiteit” en “inclusie” zijn de wollige woorden waarmee de Schepen een oude wijn in een nieuwe zak schenkt.  Het is gewoon de nieuwe vorm van het diensbetoon. Inderdaad de partij van de Schepen heeft namelijk een grote aanhang bij kiezers met een migratieachtergrond en de LBTQIA+ gemeenschap. Natuurlijk moet je je kiezers paaien en belonen wil je aan de macht blijven, al is het met een job of een zitje in een selectieraad.  De “positieve actie” is net hetzelfde als het dienstbetoon uit de oude politieke cultuur, in de volksmond ook gekend als “de kruiwagen”. De vergelijking met een politiek benoemd vriendje en een kruiwagen is treffend: Je moet ze stevig duwen om in beweging te krijgen en ze raken snel uit balans.   De plan is niet meer dan een vehikel om de achterban binnen te halen. Het is vooral een slim plan ten voordele van de partij en de partijvriendjes (m/v/x).

Al meer dan dertig jaar zoek, selecteer en recruteer ik mensen voor een pleiade aan  vacatures. Duizenden interviews met mensen van alle continenten, arbeidscontracten afsluiten met honderden mensen uit diverse culturen en religies… steeds volgens de regeltjes van de kunst en met een strikte deontologie. Helaas, deontologie en integriteit zijn schaars in de politiek. Geloof, ras, geslacht en leeftijd zijn zelden een essentiële competentie voor een baan (zelfs verboden!).  Nog nooit heb ik aan een sollicitant gevraagd naar zijn seksuele voorkeur. Gaat de Gentse Shepen nu vragen welke kant van het varken de kandidaat-werknemer het liefste lust? Het lijkt me een behoorlijk van de pot (pun intended) gerukt plan!

Mijnheer de Schepen, zelf nog een mandatenkampioen in 2016, haalde bij de laatste verkiezingen zo’n 3600 likes en dat leverde hem een zitje op in het Gentse bestuur. Weliswaar een duo-baan want vanaf 2022 zal hij de schepensjerp doorgeven aan een partijvriendje. Ik zou liever zien dat hij echte problemen aanpakt zoals het “langer aan het werk blijven”. Als we met z’n allen langer moeten werken om de uitdeinende pensioenlasten en de imploderende sociale zekerheid te redden kan hij zich beter op breed maatschappelijk relevante criteria richten. Zo kan hij de tewerkstelling van oudere werknemers stimuleren. Ouderen maken ook deel uit van de samenleving maar behoren niet tot een identitaire groep. Of gewoon ouderwets kiezen voor de beste kandidaat wars van zijn afkomst of genderidentiteit? Dat zal de kandidaten die het niet gehaald hebben aanzetten tot zelfreflectie, leergedrag en verbetering bij een volgende opportuniteit. Het is maar een voorbeeld.

Als je ooit voorbij een plantsoentje rijdt en je ziet een die-hard Grijze Wolf en een gepruikte heer met naaldhakken het onkruid wieden dan weet je: je bent in Gent!

NSFW!

Wat heb ik weer gelachen vanmorgen. Mijn op één na favoriete radiozender Radio1 bracht een reportage over het liedje WAP van Cardi B.  WAP staat voor Wet Ass Pussy en de song blijkt voor nogal wat controverse te zorgen. Volgens sommigen is het pure pornografie, voor anderen is het een feministische ode aan de vrouwelijke seksualiteit. Ik had voordien nog nooit gehoord van deze “hit” en na beluistering kan ik meedelen: WAP is een kutlied. De bijhorende clip zit vol met lillende billen en bollende borsten. Met uitzondering van een copulerende leeuw is er geen enkel mannetjesdier te bespeuren.

Rapmuziek is voor mij sowieso een genre dat het moet hebben van controverse eerder dan van muzikaal talent. Een drumbox, een spraakgebrek en een pet volstaan om een hitje te scoren. De enige vaardigheid van een rapper is zijn broek boven kniehoogte houden. U begrijpt het al, ik ben geen fan van rap. Cardi B is daar geen uitzondering op. Het lied (als je dat zo kan noemen) is een dreun met daarover wat hitsig gewauwel en het gehijg van schuttingtaal. Ik heb niks tegen schuttingtaal, je moet mij eens horen als ik blootvoets op een Lego trap, maar het als kunst gaan bestempelen is een brug te ver. 

Cardi B

Dit brengt mij bij een eerdere “rapportage” (sic) van het programma Weetikveel: Soe Nsuki, zelfuitgeroepen comédienne, mocht haar larie en apekool over hiphop en rap uitspreiden in de ether. Als u Soe Nsuki niet kent, hou dat dan zo. Je kan haar nogal eens vinden in de schaduw van Philip Geubels. (hoed je voor artiesten met de naam Sue!)  Meest opmerkelijke uitspraak van Nsuki: als rappers de woorden “bitch” en “nigga” gebruiken is dat niet vrouwonvriendelijk of racistisch. Het hoort namelijk bij de standaardtaal van die bevolkingsgroep. Het wordt maar racistisch als een wit persoon dat zegt. Die wijsheid van la Soe voelde net alsof ik op een legoblokje trapte.

Terug naar Cardi B! De radiopresentator van dienst haalde er een professor van de UGent bij.  De Professor Gender en Media mocht haar licht laten schijnen over het Wet Ass Pussy. “Gender en Media” is een soort trendy pseudo-wetenschap die erg in trek is bij tefal-teven.  Geboren slachtoffers die hun eigen leven niet op de rails krijgen en op zoek zijn naar morele superioriteit en een safe-space kunnen nu ook academisch afstuderen.  De prof beschouwde het liedje als een feministisch manifest. Vrouwen die hun seksuele beleving bezingen en uitkomen voor hun voorkeuren tijdens het liefdesspel, daar is niks mis mee. Ik geef de professor gelijk. Voor mij is er niks pornografisch aan, ik stoor mij niet aan vuilbekkerij en zeker niet aan een vrouw die het “heft” in eigen handen neemt.  Maar ik vraag mij af hoe de professor zou reageren als witte mannen, zoals pakweg De Kreuners, plots over tieten en konten zouden zingen? … of tefal-teven?  In mei van dit jaar werd het liedje “Tijgers” van Cleymans & Van Geel nog van de radio geplukt. Tijgers zou te veel verwijzen naar “stalker-gedrag”. (Punt voor #MeToo!)  Naar mijn mening hanteert de poco-cratie een dubbele moraal, nog groter dan de double-D van Cardi B!  Cardi B is een ex-stripster en feministe. Ze zegt meer zelfzeker te zijn sinds ze mannen “gebruikt”.  Seks verkoopt en dat is nog altijd zo. We hebben meer feministes nodig zoals Cardi B!  … wel het geluid afzetten als je de videoclip start!    

No Sound of Silence!

Is het jullie ook opgevallen hoeveel negatieve tijdingen er op Sociale Media voorbijflitsen? 

Zijn de Facebook algoritmen in een pot azijn gevallen?  Of heeft de Corona sjanker een nieuwe fase bereikt en onze mentale toestand aangetast? 

In het pre-corona tijdperk zou ik rond deze tijd van het jaar verblijd worden met honderden vakantiefoto’s van FB-vrienden: lillende billen en witte tenen vanuit een strandstoelperspectief. Selfies van cocktail slurpende zwembadtoeristen of foto’s van exotische fruitcocktails, net voordat ze er een kwak slagroom op pleuren. 

Geen van dit alles verschijnt nog op mijn tijdlijn. Wel veel berichten over Marokkanen op ’t strand, code rood, gejeremieer over ’t warme weer (vorige eeuw noemden we dit nog een “hete zomer”) en eindeloos gezeur over mondkapjes. 

Sinds gisteren komt daar de “sound-of-silence” rage nog eens bovenop, nu krijg ik dat verdomde muziekje niet meer uit mijn kop.  Een aantal FB-vrienden heeft mij zelfs een reprimande gegeven omdat ik mijn profielfoto nog niet heb aangepast met een sound-of-silence kruis. Volgens hun behoor ik toch ook “min-of-meer” tot de cultuursector!  Wel beste vrienden, ik doe daar niet aan mee! En hier komt het goede nieuws: de kunstensector is creatief en goed bezig. Wie mij niet wil geloven die moet maar eens gaan kijken op de website van 30CC (Schouwburg Leuven). Dagelijks zijn er prachtige voorstellingen; anderhalvemetersessies en concerten.  Het vandaag zo broodnodige “zinnen-verzetten” is beschikbaar en ook nog eens goed en veilig georganiseerd. De organisatoren in Leuven bewijzen dat het kan, geen kunstminnaar moet op zijn honger blijven zitten. Cultuur is meer dan massa-events en drankbonnetjes. Misschien een “uitgelezen” moment om de “kleinere” evenementen te ontdekken. 

Ik zal niet ontkennen dat de event-sector problematische tijden kent. De organisatoren en toeleveranciers van concerten zien veel zwarte sneeuw deze zomer. En zij zijn niet alleen, Price Waterhouse en E&Y zetten ook mensen aan de deur omdat er geen werk (winst) meer is.  Ik ga geen Simon & Garfunkel titel gebruiken om sympathie te betuigen met multinationals zoals Live Nation of Tomorrowland. We zullen het even moeten doen zonder de grote fuiven en festivals. Aan de vrienden cultuuruitdragers kan ik alleen maar zeggen: Be creative! It ’s your job!

Stay positive!

Het vrije woord?

Een schare kunstenaars en journalisten schrijven in een open brief hun bezorgdheid neer over onze Zeitgeist en de teloorgang van het vrije woord. Behalve een aantal hoon-lacherige commentaren is er geen spoor van te vinden in onze gevestigde media.

Ondertussen lanceerden een aantal Belgische intelligentsia een gelijkaardig pleidooi voor “Het Vrije Woord”. Deze nationale versie haalt al helemaal niet de redactietafels. Meteen is de bekommernis van de auteurs bewezen. De vrije meningscultuur wordt vervangen door een “pensée Unique”!

… boer let op uw ganzen!

https://www.nrc.nl/nieuws/2020/07/08/open-debat-bestrijd-racisme-maar-kom-niet-aan-het-vrije-woord-a4005314

De Nieuwe Beeldenstorm…

Meer dan dertigduizend mensen (Belgen?) die Leopold II de Zwarte Piet toeschuiven voor het psychisch lijden dat ze vandaag hebben! De Koning-Bouwheer heeft nooit een voet op Afrikaanse bodem gezet maar zijn oude beeltenis is een doorn in menig modern oog. 

Ik stel voor om meteen alle bouwwerken van Leopold II te verwijderen, dan zijn we van ’t gezaag af: De Wellington renbaan, de Koninklijke galerijen en het Hendrikapark in Oostende. De sloopkogel voor het station van Antwerpen. In ’t Brusselse moeten de Triomfboog en het Afrikamuseum tegen de vlakte.  Het Jubelpark wordt een multicultureel maar genderneutraal recyclagepark voor afgedankte wagens die anders toch maar aan Afrika verzakt worden. Het Ter Kamerenbos wordt gerooid want er kleeft bloed aan die bomen.  De Koninklijke Serres breken we af omdat die gefinancierd zijn met geld uit de Congo-Vrijstaat. Ook het Justitiepaleis en zowat alles langs de Kunstberg moet in puin gelegd worden.  Het Koninklijk Paleis wordt verkocht en de opbrengst steken we als fooi bij onze sorry-brief. De huidige bewoners van het paleis kunnen gewoon terug naar hun land van herkomst: Duitsland.  

Zwarte Piet mag ook zijn biezen pakken, die sturen we terug naar …euh, naar waar eigenlijk? 

Van mijn leven niet! Nooit!

Het is zover! Een theemuts van Groen heeft een resolutie ingediend die de invoering van een social tracking app in de strijd tegen het Covid-19 virus moet mogelijk maken. Bluetooth technologie moet de maximale bescherming van de privacy garanderen. SP.A, Open-VLD, CD&V en PS ondersteunen het voorstel.  Ondertussen zijn al een dozijn onderzoeksinstellingen hun subsidies aan het verkwanselen aan de ontwikkeling van een app die al in veelvuldige vormen bestaat.  De technologie stelt de gebruiker in staat om te meten hoe dicht hij/zij/X bij een besmet persoon is geweest, een soort Tinder voor corona-lijders. Bluetooth maakt geen gebruik van lokalisatiegegevens maar ieder redelijk mens weet dat dit maar een eerste stap is in het proces naar algehele controle. Als je hoort dat de gegevens worden opgeslagen in een “gedecentraliseerde” server dan vraag ik me meteen af: Welke gegevens? 

Dat dit voorstel komt van de theedrinkers en sandalendragers blaast mij van mijn sokken. De politieke actuatoren van de ontvoogding des volks komen nu met voorstellen om het proletariaat te controleren.  China, Singapore en Zuid-Korea dienen als voorbeeld. Voor de Westerse digi-dronken kudde is China het land van Alibaba(.com). Dat China een dictatoriale staat is waar de mensenrechten evenveel waarde hebben als een vodje gebruikt wc-papier zijn ze al heel lang vergeten. Angst doet zotte dingen met een mens.

De digitale versie van de melaatsenratel is volgens mij een maat voor niets. Het zou niet verplicht zijn om de app te installeren. Volgens onderzoek is 51% van de Vlaamse bevolking voorstander van zo’n app. Dat wil zeggen dat bijna de helft van de bevolking geen voorstander is. Het is lang geleden dat er nog zo’n ingrijpende politieke beslissing is gevallen met amper 51% draagvlak. Reden te meer om argwaan te koesteren.  Het onderzoek werd gevoerd door de Universiteit Antwerpen. Waarschijnlijk zijn ze met hun bevraging niet tot op de parking geraakt, misschien niet eens buiten de campus? 

Ik hoor u al zeggen: “Waar maak je je druk om? De app is niet eens verplicht!”. Dat klopt! En daarom is het een maat voor niets. Een hoop moeite voor nada. Het enige dat de invoering zal opleveren is de gewenning aan een controle app. Absoluut te vermijden dus. Nooit van mijn leven zal ik zo’n stukje software installeren. Je kan net zo goed voorstellen dat besmette personen een oranje petje met een zwaailicht moeten dragen, een gemoderniseerde Jodenster. Ik doe er niet aan mee. Nooit!  

Toch is er hoop! Vooraleer de maatregel is goedgekeurd zal het virus al lang gemuteerd zijn.  Zoals altijd krijgen we eerst nog een potje bakkeleien over de politieke bevoegdheid.  Social tracking is regionale materie. Om een pandemie te bestrijden heb je eenheid nodig en die is er niet. Europa stelt zwaar teleur en terwijl nationale en regionale overheden hun eigen kwakzalver maatregelen nemen gedijt het virus rustig voort. Een wereldwijde lock-down van de smartphone kan misschien helpen? Het zou ons in ieder geval vrijwaren van heel veel virussen…

Ajuis!

I’m watching you!

Prosit Corona!

Mijn studententijd, ik denk er nog vaak aan terug, nostalGie! De nachten van de jaren tachtig waren prachtig.  De Leuvense Oude Markt, kleurenwhist spelen tot in de vroege uurtjes, sardientjes kopen aan het marktkraam om een nieuwe ‘fond’ te leggen en daarna nog een afzakkertje in de Oriënt. De onvermijdbare kater die daarop volgde werd langzaam doodgeknepen in de ochtendcolleges …ik was jong en mijn regeneratief vermogen was van olympisch niveau. 

Vandaag blijkt dat anders te gaan, zeker in tijden van corona! Nu de cafés ‘s nachts gesloten zijn kan de professor het vrijgekomen time slot beter invullen met een online college voor de (nog) wakkere student.  Een prof en zijn onderzoeker streamen hun “college” in de vroege uurtjes, pintje in de hand en muziek op de achtergrond.  De toekomstige journalisten kunnen zo alvast wennen aan het nachtelijke werk op een redactie.

Maar dat nachtelijke streamen (vak: Digital Methods) is geen goed idee, zeker niet met pintjes en luide muziek! Niet alleen de studenten kijken mee maar ook een paar pottenkijkers (zoals mezelf) die hun insomnia verdoen op het internet.  Het online schouwspel was op zijn minst verbazingwekkend! Omdat de prof en zijn onderzoeker iets te luid interageren met de studenten hebben de buren de politie verwittigd.   Ik wil u de ganse interventie niet onthouden. Potsierlijk en plaatsvervangend beschamend.  Hoe een klacht over nachtlawaai kan escaleren tot de in real time vernieling van een academische loopbaan. Dit zatte college is tenenkrommend. Inclusief een verboden Duitse groet en meermaals gratis stemadvies van de onderzoeker. De wetenschapper die vorig jaar nog opgevoerd werd als ontmijner van Fake News denkt dat hij goed bezig is, ook als een verontruste confrater hem telefonisch tot wat bezonnenheid aanmaant.   Ik zou niet in de schoenen van de twee “sociale wetenschappers” willen staan.   Mijn advies: blijf uit mekanders kot!  …en doe zoals vroeger: Drinken doe je ‘s nachts en de colleges hou je overdag! 

Prosit Corona!

Internationale Vrouwendag

Vandaag is het Internationale Vrouwendag! Vanwege mijn mateloze adoratie voor de vrouw is dit een hoogdag. De ganse ochtend verslind ik de media over de vrouwenstrijd en de (web)opinies van vrouwen. Eén ding is duidelijk: Ik begrijp de vrouwen nog altijd niet. De artikels die ik lees leiden niet zelden tot een frons op mijn voorhoofd. Mijn echtgenote vraagt luidop: “Wat zijt ge nu weer aan ’t lezen?”.

Meyrem Almaci, politica van Groen, maakt zich zorgen over de bejegening die vrouwen krijgen op de sociale media. Tinneke Van Hooland (Open VLD) vraagt zich af waar de mannen zitten die samen met vrouwen willen nadenken over gelijke kansen.  Bieke Purnelle, directrice bij RoSa (kenniscenter voor gender, feminisme en gelijke kansen), spant de kroon: “Vrouwen hebben betere seks onder het socialisme!”.  De webmagazines puilen uit van roze-mutserij en vrouwelijke strijdvaardigheid. Ik vraag mij af waarom die vrouwen ons mannen nog laten leven!

De grote thema’s blijven nog altijd de genderongelijkheid en in het bijzonder de inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen.  Ikzelf ben een grote voorstander van gelijkwaardigheid, niet voor uniformiteit maar zeker wel voor gelijkwaardigheid. Ieder jaar zie je dezelfde thema’s terug opduiken. Vrouwen blijven ondervertegenwoordigd in hogere politieke, academische en economische regionen. Weinig meisjes kiezen voor wetenschap en technologie en er is de loonkloof.  Sinds een paar jaar is het doorgeschoten MeToo verhaal er nog eens bijgekomen. De “speciale” vrouwenafdeling van de Verenigde Naties bombardeert ons op 8 maart met statistieken die de genderongelijkheid nog eens in de verf moeten zetten: Wereldwijd zijn 25% van de parlementariërs vrouwen, slechts 53 vrouwen wonnen een Nobelprijs en in het vrouwenvoetbal verdient de dame nog niet één tiende van een speler in het mannenvoetbal.  

Wat een leed allemaal! Dat het wereldwijd beter kan daar ben ik van overtuigd! Maar wat ik rond mijn kerktoren empirisch kan vaststellen is toch helemaal anders. Onze universiteiten worden overwegend bevolkt door vrouwen, wat die Nobelprijzen betreft zal de toekomst er beter uitzien voor de dames. In het voetbal zou ik liever zien dat die overbetaalde mannelijke spelers wat minder verdienen (ze hebben toch niet het verstand om zoveel geld te beheren). Dat er wereldwijd maar een kwart van alle parlementariërs een vrouw is heeft dan weer te maken met de landen en culturen waar vrouwen (bijna) geen rechten hebben … maar daar hoor je RoSa nooit over kakelen. 

De loonkloof is allang opgelost. Als je het inkomen op uurbasis berekent verdienen vrouwen zelfs meer dan hun mannelijke tweevoeters.  Toch blijf de loonkloof nog altijd een heikel punt. De som van alle inkomens per gender zijn inderdaad ongelijk, maar dat is dan weer een gevolg van de keuze die veel vrouwen maken. 

Volgens mij zijn de westerse vrouwen vandaag goed bezig. Zo goed dat ze het masculisme al hebben overstegen. Alle statistieken en opinies ten spijt zie ik een heel ander plaatje als ik eens rondom mij kijk.  Als zelfstandige in het HR-domein heb ik sinds 2007 één enkele mannelijke opdrachtgever gehad. Al mijn directe collega’s zijn van het vrouwelijke geslacht. HR-netwerken doe ik al lang niet meer, op die feestjes kan ik alleen maar aan een wit wijntje nippen tussen de andere dames. Mijn echtgenote heeft een topfunctie en onze poetshulp heeft een piemel. 

Ik steun de vrouwen in hun strijd om gelijkheid. Er is nog veel ongelijkheid weg te werken: er sterven nog altijd meer mannen in een oorlog, de meeste gevangenissen zijn bevolkt met mannen, het aandeel van zelfmoorden ligt het hoogste bij mannen en er zijn veel te weinig vrouwelijke metselaars en vuilnisophalers, heel véél.   

Mannen, steun de vrouwen want ze hebben een harde strijd te strijden. Maar doe het voorzichtig, … en pas op dat je niet zoals Sven Marie je door testosteron kaal geworden hoofd moet breken over een “domme” uitspraak!   Alle meisjes aan de macht!

LEZ is More!

2020, als gevolg van de “Anunaficatie” komen er een aantal nieuwe lage-emissiezones bij in België. Via een website kan je voor elke LEZ-stad controleren of je karretje er nog toegelaten is. Voor Brussel is dat eenvoudig: gewoon je nummerplaat ingeven en je weet meteen of je er nog mag komen. Op de site voor LEZ-Antwerpen is dat heel wat anders. Voor toegang tot de Koekenstad moet je het halve inschrijvingsbewijs en conformiteitsattest ingeven op de LEZ-site. Keuringsattest, verzekeringsbewijs, geboorteakte en zwembrevet zijn voorlopig nog niet nodig. Waarom kan het in Antwerpen niet zoals in Brussel?  

In de organisatiekunde staat het “leren-van-mekaar” hoog aangeschreven. Helaas is onze pleaiade aan bestuursorganisaties niet eens in staat om onderling te communiceren. Die van aan’t Scheld hadden toch gewoon eens naar de site van Brussel kunnen kijken? 

Ondanks de databanken, slimme camera’s en IT infrastructuur blijft elk dorp voor zijn eigen deur vegen. E-government is een lachertje en staat vooral ten dienste van de controlerende ambtenaar en zelden voor de burger. 

Ook in 2020 blinken onze overheden uit in gepruts, geprul en geklooi. In plaats van service krijgen we “getreiter”.  Ik kan me onmogelijk voorstellen dat de Antwerpse “controlerende agent” al die gegevens moet invullen om overtreders te klissen. Elke scheet die u laat staat genoteerd in de Algemene Nationale Gegevensbank, alleen toegankelijk voor “gemachtigde” ambtenaren. Aan de hand van je autokenteken kan ome agent zien of je wagen toegelaten is in de lage-emissiezone. Hij kan ook zien of je wagen verzekerd is, je belastingen betaald zijn, welke boetes je ooit gekregen hebt en welke jouw lievelingskleur is. 

Ik zal wel zien of mijn karretje nog toegelaten is in Antwerpen. Voor 150 euro controleert de tollenaar wel of ik nog binnen mag!