Relanceplan

Ik heb zonet het economisch relanceplan van de overheid in handen gekregen. Ik weet alleen niet of het een plan is van de federale overheid of een regionale overheid?

De Nieuwe Beeldenstorm…

Meer dan dertigduizend mensen (Belgen?) die Leopold II de Zwarte Piet toeschuiven voor het psychisch lijden dat ze vandaag hebben! De Koning-Bouwheer heeft nooit een voet op Afrikaanse bodem gezet maar zijn oude beeltenis is een doorn in menig modern oog. 

Ik stel voor om meteen alle bouwwerken van Leopold II te verwijderen, dan zijn we van ’t gezaag af: De Wellington renbaan, de Koninklijke galerijen en het Hendrikapark in Oostende. De sloopkogel voor het station van Antwerpen. In ’t Brusselse moeten de Triomfboog en het Afrikamuseum tegen de vlakte.  Het Jubelpark wordt een multicultureel maar genderneutraal recyclagepark voor afgedankte wagens die anders toch maar aan Afrika verzakt worden. Het Ter Kamerenbos wordt gerooid want er kleeft bloed aan die bomen.  De Koninklijke Serres breken we af omdat die gefinancierd zijn met geld uit de Congo-Vrijstaat. Ook het Justitiepaleis en zowat alles langs de Kunstberg moet in puin gelegd worden.  Het Koninklijk Paleis wordt verkocht en de opbrengst steken we als fooi bij onze sorry-brief. De huidige bewoners van het paleis kunnen gewoon terug naar hun land van herkomst: Duitsland.  

Zwarte Piet mag ook zijn biezen pakken, die sturen we terug naar …euh, naar waar eigenlijk? 

Van mijn leven niet! Nooit!

Het is zover! Een theemuts van Groen heeft een resolutie ingediend die de invoering van een social tracking app in de strijd tegen het Covid-19 virus moet mogelijk maken. Bluetooth technologie moet de maximale bescherming van de privacy garanderen. SP.A, Open-VLD, CD&V en PS ondersteunen het voorstel.  Ondertussen zijn al een dozijn onderzoeksinstellingen hun subsidies aan het verkwanselen aan de ontwikkeling van een app die al in veelvuldige vormen bestaat.  De technologie stelt de gebruiker in staat om te meten hoe dicht hij/zij/X bij een besmet persoon is geweest, een soort Tinder voor corona-lijders. Bluetooth maakt geen gebruik van lokalisatiegegevens maar ieder redelijk mens weet dat dit maar een eerste stap is in het proces naar algehele controle. Als je hoort dat de gegevens worden opgeslagen in een “gedecentraliseerde” server dan vraag ik me meteen af: Welke gegevens? 

Dat dit voorstel komt van de theedrinkers en sandalendragers blaast mij van mijn sokken. De politieke actuatoren van de ontvoogding des volks komen nu met voorstellen om het proletariaat te controleren.  China, Singapore en Zuid-Korea dienen als voorbeeld. Voor de Westerse digi-dronken kudde is China het land van Alibaba(.com). Dat China een dictatoriale staat is waar de mensenrechten evenveel waarde hebben als een vodje gebruikt wc-papier zijn ze al heel lang vergeten. Angst doet zotte dingen met een mens.

De digitale versie van de melaatsenratel is volgens mij een maat voor niets. Het zou niet verplicht zijn om de app te installeren. Volgens onderzoek is 51% van de Vlaamse bevolking voorstander van zo’n app. Dat wil zeggen dat bijna de helft van de bevolking geen voorstander is. Het is lang geleden dat er nog zo’n ingrijpende politieke beslissing is gevallen met amper 51% draagvlak. Reden te meer om argwaan te koesteren.  Het onderzoek werd gevoerd door de Universiteit Antwerpen. Waarschijnlijk zijn ze met hun bevraging niet tot op de parking geraakt, misschien niet eens buiten de campus? 

Ik hoor u al zeggen: “Waar maak je je druk om? De app is niet eens verplicht!”. Dat klopt! En daarom is het een maat voor niets. Een hoop moeite voor nada. Het enige dat de invoering zal opleveren is de gewenning aan een controle app. Absoluut te vermijden dus. Nooit van mijn leven zal ik zo’n stukje software installeren. Je kan net zo goed voorstellen dat besmette personen een oranje petje met een zwaailicht moeten dragen, een gemoderniseerde Jodenster. Ik doe er niet aan mee. Nooit!  

Toch is er hoop! Vooraleer de maatregel is goedgekeurd zal het virus al lang gemuteerd zijn.  Zoals altijd krijgen we eerst nog een potje bakkeleien over de politieke bevoegdheid.  Social tracking is regionale materie. Om een pandemie te bestrijden heb je eenheid nodig en die is er niet. Europa stelt zwaar teleur en terwijl nationale en regionale overheden hun eigen kwakzalver maatregelen nemen gedijt het virus rustig voort. Een wereldwijde lock-down van de smartphone kan misschien helpen? Het zou ons in ieder geval vrijwaren van heel veel virussen…

Ajuis!

I’m watching you!

Prosit Corona!

Mijn studententijd, ik denk er nog vaak aan terug, nostalGie! De nachten van de jaren tachtig waren prachtig.  De Leuvense Oude Markt, kleurenwhist spelen tot in de vroege uurtjes, sardientjes kopen aan het marktkraam om een nieuwe ‘fond’ te leggen en daarna nog een afzakkertje in de Oriënt. De onvermijdbare kater die daarop volgde werd langzaam doodgeknepen in de ochtendcolleges …ik was jong en mijn regeneratief vermogen was van olympisch niveau. 

Vandaag blijkt dat anders te gaan, zeker in tijden van corona! Nu de cafés ‘s nachts gesloten zijn kan de professor het vrijgekomen time slot beter invullen met een online college voor de (nog) wakkere student.  Een prof en zijn onderzoeker streamen hun “college” in de vroege uurtjes, pintje in de hand en muziek op de achtergrond.  De toekomstige journalisten kunnen zo alvast wennen aan het nachtelijke werk op een redactie.

Maar dat nachtelijke streamen (vak: Digital Methods) is geen goed idee, zeker niet met pintjes en luide muziek! Niet alleen de studenten kijken mee maar ook een paar pottenkijkers (zoals mezelf) die hun insomnia verdoen op het internet.  Het online schouwspel was op zijn minst verbazingwekkend! Omdat de prof en zijn onderzoeker iets te luid interageren met de studenten hebben de buren de politie verwittigd.   Ik wil u de ganse interventie niet onthouden. Potsierlijk en plaatsvervangend beschamend.  Hoe een klacht over nachtlawaai kan escaleren tot de in real time vernieling van een academische loopbaan. Dit zatte college is tenenkrommend. Inclusief een verboden Duitse groet en meermaals gratis stemadvies van de onderzoeker. De wetenschapper die vorig jaar nog opgevoerd werd als ontmijner van Fake News denkt dat hij goed bezig is, ook als een verontruste confrater hem telefonisch tot wat bezonnenheid aanmaant.   Ik zou niet in de schoenen van de twee “sociale wetenschappers” willen staan.   Mijn advies: blijf uit mekanders kot!  …en doe zoals vroeger: Drinken doe je ‘s nachts en de colleges hou je overdag! 

Prosit Corona!

Internationale Vrouwendag

Vandaag is het Internationale Vrouwendag! Vanwege mijn mateloze adoratie voor de vrouw is dit een hoogdag. De ganse ochtend verslind ik de media over de vrouwenstrijd en de (web)opinies van vrouwen. Eén ding is duidelijk: Ik begrijp de vrouwen nog altijd niet. De artikels die ik lees leiden niet zelden tot een frons op mijn voorhoofd. Mijn echtgenote vraagt luidop: “Wat zijt ge nu weer aan ’t lezen?”.

Meyrem Almaci, politica van Groen, maakt zich zorgen over de bejegening die vrouwen krijgen op de sociale media. Tinneke Van Hooland (Open VLD) vraagt zich af waar de mannen zitten die samen met vrouwen willen nadenken over gelijke kansen.  Bieke Purnelle, directrice bij RoSa (kenniscenter voor gender, feminisme en gelijke kansen), spant de kroon: “Vrouwen hebben betere seks onder het socialisme!”.  De webmagazines puilen uit van roze-mutserij en vrouwelijke strijdvaardigheid. Ik vraag mij af waarom die vrouwen ons mannen nog laten leven!

De grote thema’s blijven nog altijd de genderongelijkheid en in het bijzonder de inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen.  Ikzelf ben een grote voorstander van gelijkwaardigheid, niet voor uniformiteit maar zeker wel voor gelijkwaardigheid. Ieder jaar zie je dezelfde thema’s terug opduiken. Vrouwen blijven ondervertegenwoordigd in hogere politieke, academische en economische regionen. Weinig meisjes kiezen voor wetenschap en technologie en er is de loonkloof.  Sinds een paar jaar is het doorgeschoten MeToo verhaal er nog eens bijgekomen. De “speciale” vrouwenafdeling van de Verenigde Naties bombardeert ons op 8 maart met statistieken die de genderongelijkheid nog eens in de verf moeten zetten: Wereldwijd zijn 25% van de parlementariërs vrouwen, slechts 53 vrouwen wonnen een Nobelprijs en in het vrouwenvoetbal verdient de dame nog niet één tiende van een speler in het mannenvoetbal.  

Wat een leed allemaal! Dat het wereldwijd beter kan daar ben ik van overtuigd! Maar wat ik rond mijn kerktoren empirisch kan vaststellen is toch helemaal anders. Onze universiteiten worden overwegend bevolkt door vrouwen, wat die Nobelprijzen betreft zal de toekomst er beter uitzien voor de dames. In het voetbal zou ik liever zien dat die overbetaalde mannelijke spelers wat minder verdienen (ze hebben toch niet het verstand om zoveel geld te beheren). Dat er wereldwijd maar een kwart van alle parlementariërs een vrouw is heeft dan weer te maken met de landen en culturen waar vrouwen (bijna) geen rechten hebben … maar daar hoor je RoSa nooit over kakelen. 

De loonkloof is allang opgelost. Als je het inkomen op uurbasis berekent verdienen vrouwen zelfs meer dan hun mannelijke tweevoeters.  Toch blijf de loonkloof nog altijd een heikel punt. De som van alle inkomens per gender zijn inderdaad ongelijk, maar dat is dan weer een gevolg van de keuze die veel vrouwen maken. 

Volgens mij zijn de westerse vrouwen vandaag goed bezig. Zo goed dat ze het masculisme al hebben overstegen. Alle statistieken en opinies ten spijt zie ik een heel ander plaatje als ik eens rondom mij kijk.  Als zelfstandige in het HR-domein heb ik sinds 2007 één enkele mannelijke opdrachtgever gehad. Al mijn directe collega’s zijn van het vrouwelijke geslacht. HR-netwerken doe ik al lang niet meer, op die feestjes kan ik alleen maar aan een wit wijntje nippen tussen de andere dames. Mijn echtgenote heeft een topfunctie en onze poetshulp heeft een piemel. 

Ik steun de vrouwen in hun strijd om gelijkheid. Er is nog veel ongelijkheid weg te werken: er sterven nog altijd meer mannen in een oorlog, de meeste gevangenissen zijn bevolkt met mannen, het aandeel van zelfmoorden ligt het hoogste bij mannen en er zijn veel te weinig vrouwelijke metselaars en vuilnisophalers, heel véél.   

Mannen, steun de vrouwen want ze hebben een harde strijd te strijden. Maar doe het voorzichtig, … en pas op dat je niet zoals Sven Marie je door testosteron kaal geworden hoofd moet breken over een “domme” uitspraak!   Alle meisjes aan de macht!

LEZ is More!

2020, als gevolg van de “Anunaficatie” komen er een aantal nieuwe lage-emissiezones bij in België. Via een website kan je voor elke LEZ-stad controleren of je karretje er nog toegelaten is. Voor Brussel is dat eenvoudig: gewoon je nummerplaat ingeven en je weet meteen of je er nog mag komen. Op de site voor LEZ-Antwerpen is dat heel wat anders. Voor toegang tot de Koekenstad moet je het halve inschrijvingsbewijs en conformiteitsattest ingeven op de LEZ-site. Keuringsattest, verzekeringsbewijs, geboorteakte en zwembrevet zijn voorlopig nog niet nodig. Waarom kan het in Antwerpen niet zoals in Brussel?  

In de organisatiekunde staat het “leren-van-mekaar” hoog aangeschreven. Helaas is onze pleaiade aan bestuursorganisaties niet eens in staat om onderling te communiceren. Die van aan’t Scheld hadden toch gewoon eens naar de site van Brussel kunnen kijken? 

Ondanks de databanken, slimme camera’s en IT infrastructuur blijft elk dorp voor zijn eigen deur vegen. E-government is een lachertje en staat vooral ten dienste van de controlerende ambtenaar en zelden voor de burger. 

Ook in 2020 blinken onze overheden uit in gepruts, geprul en geklooi. In plaats van service krijgen we “getreiter”.  Ik kan me onmogelijk voorstellen dat de Antwerpse “controlerende agent” al die gegevens moet invullen om overtreders te klissen. Elke scheet die u laat staat genoteerd in de Algemene Nationale Gegevensbank, alleen toegankelijk voor “gemachtigde” ambtenaren. Aan de hand van je autokenteken kan ome agent zien of je wagen toegelaten is in de lage-emissiezone. Hij kan ook zien of je wagen verzekerd is, je belastingen betaald zijn, welke boetes je ooit gekregen hebt en welke jouw lievelingskleur is. 

Ik zal wel zien of mijn karretje nog toegelaten is in Antwerpen. Voor 150 euro controleert de tollenaar wel of ik nog binnen mag! 

Sneeuwvlokje en de zeven personen met een kleine gestalte!

Deze titel doet niks ter zake. Het is gewoon mijn poging tot politiek correct taalgebruik. Ik ben al flink aan het oefenen om mijn woordenschat en daarbij ook mijn gedachtegang aan te passen aan de heersende politiek-correcte tijdsgeest. De kritiek annex verwensingen die ik krijg via sociale media zijn onvoorstelbaar. Blijkbaar zijn mijn digitaal geuite overpeinzingen helemaal niet humoristisch en is mijn taalgebruik beledigend en racistisch. Voor de meeste reagerende lezers ben ik een “Boomer” die maar beter zijn mond kan houden en zich moet schamen voor de chaos die hij gecreëerd heeft.  Wel beste vrienden, ootmoedig buig ik het hoofd en aan alle mensen die ik langs deze weg op één of andere manier geschoffeerd heb: Mijn welgemeende fuck you! Ik ben nog lang niet klaar voor jullie steriele mono-gedachte maatschappij. Mijn grootvader, een witte man, stond een eeuw geleden in de modderloopgraven van de Ijzervlakte te vechten voor zijn leven en voor de vrijheid. Het is van hem dat ik mijn woordenschat geleerd heb en het is dankzij hem dat ik (voorlopig nog) kan zeggen wat ik wil!  

Dit bij wijze van inleiding.  Over naar de orde van de dag!  Het geïmporteerde feestje van Halloween is nog maar net achter de rug en de eerste kritieken op het racisme cultiverende Sinterklaasfeest verschijnen al op mijn tijdlijn. U weet wel, Halloween is de avond dat ouders hun monsters en trollen de straat op jagen met bebloede nep-bijlen en angstaanjagende mombakkesen. Het kleine grut gaat dan snoep en geld bedelen bij de buren, meteen een goede oefening in dwingend- en eisend gedrag. Proper, genderneutraal en inclusief volksvertier.  

Sinterklaas daarentegen… is een ander verhaal. Vroeger mocht je aan Sinterklaas een brief schrijven. In die brief stond dan een lijstje van wat je graag zou krijgen in ruil voor een twaalf maanden durende inspanning van braafheid. Daarbij moest je bij wijze van dankbaarheid ook nog eens een wortel of suikertje voor het paard van Sinterklaas in je schoen leggen. Helaas, Sinterklaas is niet meer van deze tijd. De oude witte man maakt gebruik van de diensten van zijn knecht, een knecht met een beneden-mediteraans kleurtje. Sinterklaas is het symbool geworden van verdrukking, kolonialisme en uitbuiting. Typisch iets voor oude witte mannen.  Wel beste lezertjes, ik ben het daarmee niet eens.  Zwarte Piet heeft mij geleerd om respect te hebben voor het knechtendom want we zijn allemaal wel “knecht” van iemand of iets. Zwarte Piet heeft mij geleerd om respect te hebben voor individuen die er anders uitzien dan ikzelf, ik heb iets geleerd van de knecht van Sinterklaas. Nu blijkt dat we allemaal fout zijn geweest. 

Vandaag krijg ik vaker het vermanende vingertje van de poco elite dan ooit van de pastoor, de schoolmeester, Sinterklaas of …Zwarte Piet. Op het gevaar af om als racist bestempeld te worden mag ik het Sinterklaasfeest inclusief Zwarte Piet niet leuk vinden.  Ik moet behoorlijk op mijn tellen passen en op mijn woorden letten.  Zeg niet “Kerstmarkt” maar “Wintermarkt”, zeg niet “Sinterklaas en Zwarte Piet” maar zeg “Sinterklaas en Roetpiet (m/v/x)”. Voor sommigen is de slachtofferrol een comfortabele positie om gedachten te sturen en te reguleren.  Vrijheid van denken bestaat niet. Waar heb ik dat nog gehoord? Ik wou dat ik het mijn grootvader nog eens kon vragen…

PS: niet vergeten op 29 november is het Black Friday! … als alles goed gaat!

Halloween

Het is weer zo ver! Het jaarlijkse non-event van Halloween. Gecommercialiseerde flauwekul overgewaaid uit de VS. Ik laat het lolfeestje graag aan mij voorbijgaan.  De jonge ouders van mijn dorp zijn echter gek op dit kinderfeest. Ze sturen hun kleine monsters, heksen en trollen op bedeltocht voor snoep en centen en ze zijn daarbij ook nog eens verkleed. Onder politiebegeleiding trekt een stoet door de straten. De joelende kinderen bonken op iedere deur en met uitgestoken klauw eisen ze hun bedelbuit. Vergis u niet, het zijn niet zomaar een paar koters die voor je deur staan maar een honderdtal larfjes die je voortuintje omploegen en de verf van je voordeur schrapen. Het lijkt wel een zwerm hongerige sprinkhanen die alles kaalvreet. Terwijl de kinderen je vertrappelen en je huis leegroven staan de eigenaars van dat grut op straat te wachten. De papa’s, mama’s, mee-papa’s en mee-mama’s hebben de babykoetsen en buggy’s nog eens van de zolder gehaald om de buit te transporteren. Schuilen kan niet, hoe stil je ook bent en hoe donker je het ook maakt die serpenten ruiken gewoon dat je jezelf verschanst in je huis. 

Zoals elk jaar deel ik geen snoep uit maar geef ik die kinderen alleen maar gezonde dingen. Ik heb pallets met muilperen, safletten en oorvijgen te geef! Dit jaar zal ik er nog wat extra’s bij doen! Geen snoep want dat is in milieuvernietigend plastic verpakt. Deze keer heb ik een hele krat spruitjes te geef! Groenten zijn gezond en ze zijn veelvuldig en gratis te vinden in de container achter de Delhaize! Laat de kinderen tot mij komen, …ik ben in een gulle bui!

PhD Cup – 2019

Vandaag heb ik naar de stream van de PhD Cup gekeken. Een meer dan twee uren durende zelfkastijding die je kan volgen op de NWS site van de VRT. Acht jonge onderzoekers hakselen hun doctoraatsverhandeling zodanig dat Jan-Met-De-Pet begrijpt waarmee ze zichzelf de laatste vier jaren bezig (of ledig) gehouden hebben. Alles voor de wetenschap!

Het eerste wat mij opvalt is dat er weinig “exacte” wetenschappers aan de strijd deelnemen. Ik ben altijd wel geïnteresseerd hoe zo’n jonge wetenschapper algoritmen ontwikkeld voor non-lineaire model predictive control technology of hoe zo iemand faze evenwichtige modellen formuleert aan de hand van algebraïsche differentiaalvergelijkingen. Niks van dat alles… de VRT kiest voor lichtvoetigheid en een zo groot mogelijk publiek. Als het te veel moeite kost dan zappen de kijkers weg. Onze openbare omroep heeft een missie van educatie en entertainment. De onderwerpen kwamen vooral uit de lichtvoetige academische buidelzak. De onderzoeksonderwerpen van de finalisten: Sodomie in de (Brugse) middeleeuwen, foute kunst in de rechtbank, cannabis, chatten met pictogrammen, fake news in de middeleeuwen, praten over problemen, hartproblemen en de Engelse taal. Geen sensortechnologie, artificiële intelligentie of machine learning tijdens deze battle voor bovengemiddeld intelligente mensen. 

Tweede opvallende vaststelling is de belabberde presentatievaardigheid van de kandidaten. Ondanks een intensieve crash course van de VRT-stemcoach en de cameratraining van Gina Lisa blonken alle finalisten uit in houterigheid. Ik heb al spreekbeurten gehoord van scholieren die beter gebracht werden dan de “pitches” van deze bijna-professoren. Overmatig en onnatuurlijk ge-gesticuleer en ge-articuleer maakten het betoog even boeiend als mijn set tuinmeubelen.  Het jarenlang onderzoek van de wetenschappers moest samengevat worden in een verkooppraatje van drie minuten. Dat is net hetzelfde als een baksteen door de kont van een mug duwen. Een onderzoeker die bij mij op sollicitatiegesprek komt krijgt een kwartier om één onderdeel van zijn dissertatie toe te lichten, dat is behoorlijk krap en moeilijk, zelfs voor een bolleboos.  Drie minuten is zowat de maximum attention span voor de verkleuterde mediaconsument. Meer tijd kregen de deelnemers niet. Als ik een onderzoeker was dan zou ik bedanken voor dergelijke “pitch”, gewoon uit zelfrespect. 

De voorstelling van de jury was misschien wel het grappigste moment van de stream: Twee piepjonge professoren, twee VRT ambtenaren en iemand van de Lotto. Koen Wouters van de VRT-nieuwsdienst wist bij elk jurylid wel even het onderwerp “seks” aan te halen. Met uitzondering van de taalvrouw die in de jury zetelde. Volgens mij stond zij al met een scherp geslepen  #MeToo in de aanslag om de presentator een toontje hoger te doen spreken.

De inhoud van de presentaties ga ik niet beschrijven, die moet u maar zelf bekijken. De winnaar werd uiteindelijk Jonas Roelens, een historicus. Zijn onderzoek had als onderwerp “Het Sodom van het Noorden”, over sodomie en de vervolging van homoseksuelen in het middeleeuwse Brugge.  Zijn proefschrift was al eerder toegelicht in VRT radioprogramma’s waardoor ik bij de aanvang al het gevoel kreeg dat hij wel eens hoog kon eindigen. Blijkbaar is het een onderwerp dat goed in de markt ligt aan de Reyerslaan of is het omdat Jonas Roelens er een beetje uitziet als de grote zus van Anuna De Wever? 

Ik ben in ieder geval een voorstander van de PhD Cup. Een volgende editie kan zeker beter: meer inhoud en betere presentaties. Deze uitgave was matig en bijna zo saai als een plaat van Elbow.

Ajuus!

Met mij gaat alles goed!

Ik kom net van bij de dokter en ik kan u allen meedelen: Het gaat prima met mij! Vijfenvijftig is de leeftijd waarop de modale Fransoos met pensioen gaat maar daar denk ik nog lang niet aan! Om den brode doe ik al 35 jaar mijn zin en daar ga ik nog een tijdje mee door! Den doktoor heeft gezegd dat ik het kan! Ik ben nog goed gezond van poten en oren en lang niet versleten. 

Snel nog even langs de bakker voor een brood voor morgenvroeg, één donker gesneden! “Kent u ons betalingssysteem al?”  Huh…! “Kent u ons betalingssysteem al?”, dat vroeg de broodverkoopster aan mij.  “Cash, creditcard, debitcard, bitcoin, paypal, overschrijving, Apple pay, bankwissel,… maakt mij niet uit!”. “Noem het maar mevrouw, ik heb het allemaal”.    “Dan zal ik het u uitleggen” was haar reactie.  Hola, ik was even niet meer bij de tijd. De moderne brood- en banketboetiek hanteert geen geld! Je krijgt een ticketje dat je aan de kassa moet scannen. Het aanraakscherm vraagt je om een keuze te maken tussen cash betalen of met de bankkaart.  Cash betalen doe je via een gleuf in een automaat en een soort van hi-tech cloaca dropt je wisselgeld in een schaaltje. Modern times, de bakker raakt geen geld meer aan om hygiënische redenen. “Wij verkopen veilig brood!” repliceerde het meisje. Terwijl ze dit zei keek ze me aan met een blik alsof ik een hulpeloze bejaarde was. Nou moe, …veilig brood! Kus nu mijn gluten!     

Ik moest denken aan mijnheer doktoor. Hoe is het mogelijk dat ik al vijfenvijftig jaar in goede gezondheid heb kunnen overleven?  Ik mag van geluk spreken want ik ben opgegroeid met onveilig brood. Ons dagelijks brood kwam gewoon van bij de warme bakker. Die bracht het brood zelfs nog aan huis. Altijd kwam hij met een roestig Volkswagen busje aanrijden en leverde het brood via de achterdeur, rechtstreeks in onze keuken. Het wisselgeld graaide hij uit een oude bruine lederen schoudertas. Als je een keertje niet thuis was dan liet hij het baksel gewoon achter op de vensterbank.  Hoe heeft mijn generatie dat in godsnaam kunnen overleven? Jarenlang hebben we gecontamineerd brood gegeten. Ons beleg kwam van de kaasboer op de markt die net zijn tent had rechtgezet en met ongewassen handen een schelletje Jonge Hollandse voor ons afsneed. Vandaag zou die kaasboer opgepakt worden door het Federaal Voedsel Agentschap en samen met zijn verdorven kaas op de brandstapel gegooid worden. Times, they are changing,…rapidly!

Het meisje voor wie alles niet snel genoeg kan veranderen is Greta Thunberg, het Zweedse klimaatmeisje. Terwijl ik dit schrijf hoor ik haar op de radio: “How dare you!” fulmineerde het meisje. Met woede en agressie geeft ze de “oudere” generatie een pak voor de broek. Met niet mis te verstane taal culpabiliseert ze de oudere -, en dus ook mijn generatie. Wij worden beschuldigd van haar toekomst te hebben gestolen. “How dare we!”, in haar eentje trekt ze een muur op tussen generaties waarvan Trump alleen maar kan dromen.    Vreemd, ik heb altijd gedacht dat Greta’s generatie werd opgevoed door moderne ouders. Ouders die hun kinderen hebben ondergedompeld in een sfeer van overleg, gelijkheid en begrip. De opvoedkundige tik is taboe en met kinderen ga je in dialoog.  In mijn jonge jaren gebeurde dat anders. Als ik het weer eens te bont maakte kreeg ik van mijn vader zaliger een “factory-reset” met een stevige saflet rond mijn oren! Volgens mijnheer doktoor heeft het mijn gezondheid nooit beschadigd, integendeel… 

Als Greta’s blikken konden doden dan zou in New York geen politieke ziel meer rondlopen. Blijkbaar heeft de opvoeding van haar generatie gefaald. Van dialoog en overleg heb ik niets teruggevonden in het betoog van Thunberg. Beschuldigen en verwijten (“jullie zullen hier niet mee wegkomen”), dat wel maar zoals iedereen weet zet dergelijk gedrag geen zoden aan de dijk.   Instant satisfaction, het meisje wil dat alles meteen verandert. Geloven de tieners vandaag nog in Tita Tovenaar? Kan je miljarden mensen veranderen overnacht? Ik denk het niet. Ik heb oor naar Greta’s boodschap maar haar methode van separatie is “gefundenes fressen”  voor het huidige identiteitsdenken. Ik lever mijn bijdrage aan de klimaatverandering: ik zet geen kinderen op deze planeet. Hoe staat het met uw ecologische voetafdruk?