Aan mijne rekker…

Ja lap, ’t is weer van datte… de tollenaar heeft mijn whereabouts weer eens op de gevoelige plaat vastgelegd. Ditmaal in de Kempen: 53 Euro te snel gereden! Eigen schuld dikke bult! Ik had die wielertoeristen maar niet moeten voorbijsteken. 

Al 36 jaren tuf ik over de Belgische wegen, volgens familie en vrienden in “Bompa-style”. De eerste drie decennia reed ik geheel boetevrij, echter de laatste jaren is dat drastisch veranderd.  A-rato van twintig boetes per jaar voel ik mij nu een hoofdsponsor van de staatskas. Is het omdat ik plots meer roekeloos ben gaan rijden? Ik denk het niet! 

Het is verwonderlijk dat je op het spitsuur in Heist-op-den-Hoop een snelheidsboete aan je broek krijgt. De wegen, of wat er daarvoor moet doorgaan, liggen er al jaren open door riolerings- en herstellingswerken. Het lijkt wel of de Kempische werven worden opgeleverd door kleuters met een plastieken schepje en een haringemmertje. Een klasje peuters kan op één dag meer zand verzetten dan de wegenwerkers op de baan tussen Aarschot en Heist-op-den-Berg. Het gemotoriseerde verkeer wordt er weinig subtiel omgeleid langs de flitscamera’s van de tollenaar. “Cashjing”…kassa voor de overheid!  Meer blauw op straat, althans toch het blauw van de bankbriefjes. Ome en tante agent hebben een nieuwe rol: die van invorderaar voor een geldhongerige overheid.  Mega Mindy vangt de boeven en de politie vangt de centen.  Ik vraag me vaak af hoe de tollenaar zich voelt als hij een “snelheidsduivel” kan klissen? Zou hij of zij aan de openbare veiligheid of het milieu denken? Of denkt de agent aan de wijze waarop de overheid zijn 57-delig premiestelsel (en bovengemiddeld pensioen) moet binnenrijven? Ach, van de agent geen kwaad, dat is ook maar een sukkelaar in Burn out-land. Meteen moest ik denken aan een oude “Het leven zoals het is” reportage die ooit werd uitgezonden op één:

copyright VRT – één

Drieënvijftig Euro, dat is maar een fractie te snel. Makkelijk geld als je ergens een wirwar van verschillende verkeersborden neerpoot. Vroeger kocht je nog een klasfoto voor veertig frank. Vandaag word je verplicht om 2120 frank te betalen voor een foto die je nooit te zien krijgt. Nog eventjes en het snelste voertuig op onze wegen is de speed-pedelec: aan vijftig per uur door de zone 30 snorren, gesubsidieerd en volledig boete-bestendig. 

Van den tollenaar geen kwade…

Hoppa! Weer een note d’amour van mijn vrienden. Terwijl Mega Mindy de echte boeven vangt, schiet de politie nog wat plaatjes met geavanceerde fotoapparatuur. Eigen schuld, dikke bult! Ik had maar wat beter moeten opletten, niks aan te doen. De klabakken hebben me geklist terwijl ik 53 Euro te snel reed in Bierbeek.
Bierbeek is niet meer dan een zanderige landwegel met als eindbestemming Leuven. Een weggetje van niks maar wel met honderdtwaalf snelheidsrichtlijnen: Maximum 30/u zolang je de kerktoren kan zien; maximum 50 km/u bij de schaapsstal en elders nooit meer dan 70 want dan valt het fruit van de pereboompjes…. Ondertussen snorren de electrische fietsen en wielertoeristen vrolijk voorbij de automobilisten.
Sinds 1982 heb ik een rijbewijs en sinds dat jaar heb ik menig automobiel en motorfiets versleten. Gelukkig altijd zonder ongevallen en tot 2016 zelfs zonder boetes. Vreemd, in mijn wilde jaren wist ik niet eens wat een PV was! Vandaag heb ik evenveel sigaren en gitaren als boterbriefjes van de champetter…
Ik beken schuld en betaal de boete! Ik heb nog twee dagen om te betalen want vorige week staakten die andere ambtenaren die je pakjes en brieven in de bus van je buren komen stoppen… Door de poststaking komt de rekening bijna te laat. Als de ambtenaren nu eens allemaal gelijktijdig staken dan zou het leven een stuk makkelijker worden.
Ik kan me niet van het idee ontdoen dat de politie een soort tollenaar geworden is. Verkeer is kassa! Zo’n Gatso Radar brengt geld in het laatje. De douanemacht is nog nooit zo groot geweest als vandaag. Allemaal geld dat kan gespendeerd worden aan verkeer en infrastructuur, aan een duidelijk en uniform verkeersbeleid, aan administratieve vereenvoudiging en publieke dienstverlening. Vandaag hoor ik via het radiojournaal dat een Vlaamse gemeente twee parkeerborden heeft geplaatst per pakeerplaats om zo de boetes van overtreders niet te ontlopen. Zulke borden brengen geld binnen, in een mum van tijd zijn de plaatsingskosten terugbetaald. Allemaal voor de centen, zakkenrollers en overheden hebben het nu eenmaal op je portefeuille gemunt…
Vorig jaar heb ik me ook al eens vrolijk gemaakt over dit onderwerp. Toen heb ik er een pennenvriend aan overgehouden. Iemand die mijn ironische meningsuiting niet kon smaken, met een reprimande-brief (op overheidspapier) tot gevolg. Reageren mag altijd. “Nur die Gedanken sind frei”!
IMG_7559